W japońskim konsulacie w Honolulu od 27 marca 1941 roku pracuje młody „wicekonsul” . To przykrywka: w rzeczywistości jest nim , rezerwowy podporucznik marynarki, absolwent Akademii Morskiej, którego od kariery oficerskiej odsunęła choroba żołądka, zanim zwerbował go wywiad morski. Jego zadanie jest precyzyjne: obserwować i przekazywać do Tokio ruchy amerykańskiej Floty Pacyfiku, zakotwiczonej w Pearl Harbor.
Przez miesiące, bez siatki agentów i wyrafinowanego sprzętu, opiera się na bezpośredniej obserwacji. Objeżdża Oahu, wynajmuje małe samoloty, bywa w japońskiej restauracji górującej nad bazą, by liczyć okręty. Przekazuje konsulowi generalnemu Nagao Kicie bardzo dokładne raporty o położeniu pancerników, które pozwalają sztabowi admirała Yamamoto doprecyzować plan ataku. Co istotne: sam Yoshikawa nie wie, że zapadła decyzja o ataku, a tym bardziej nie zna jego terminu.
6 grudnia 1941 roku, w przeddzień ataku, każe przekazać swój ostatni raport o okrętach stojących na kotwicowisku. Dla agenta pod dyplomatyczną przykrywką, w chwili gdy wojna ma lada moment wybuchnąć, pytanie staje z całą ostrością: pozostać na stanowisku, ryzykując aresztowanie, uciec z wyspy czy wybrać śmierć zamiast niewoli?
Yoshikawa pozostał na stanowisku. 6 grudnia 1941 roku przekazał swój ostatni raport o flocie; po ataku z 7 grudnia zniszczył dokumenty i jeszcze tego samego dnia został aresztowany przez FBI, jednak dyplomatyczna przykrywka chroniła go przed ściganiem. Internowany jako obywatel wrogiego państwa, nie był przetrzymywany do końca wojny, lecz w sierpniu 1942 roku repatriowany do Japonii w ramach wymiany dyplomatów, na pokładzie szwedzkiego statku pasażerskiego Gripsholm. Przeżył wojnę, żył we względnym zapomnieniu i zmarł w Japonii 20 lutego 1993 roku. Jego cierpliwa praca wywiadowcza dostarczyła marynarce cesarskiej dokładnych danych, które umożliwiły niespodziewany atak na Pearl Harbor.
T10-006