Po zdobyciu kontynentalnej Grecji pozostaje Kreta, duża wyspa panująca nad wschodnią częścią Morza Śródziemnego, skąd Brytyjczycy mogliby zagrozić rumuńskiej ropie. , twórca niemieckich wojsk powietrznodesantowych, przekonał Hitlera i sztab, by zdobyć ją w bezprecedensowej operacji: atakiem wyłącznie z powietrza, siłami spadochroniarzy i szybowców, bez wcześniejszego desantu morskiego, ponieważ morze wokół wyspy kontroluje Royal Navy.
Operacja Merkury ma rzucić około 22 000 ludzi na północ wyspy, gdzie leżą kluczowe lotniska Maleme, Retimno i Heraklion, licząc na zaskoczenie i przewagę w powietrzu. Niemiecki wywiad poważnie jednak zaniża siłę alianckiego garnizonu. Co gorsza, Student nie wie, że Brytyjczycy czytają jego zaszyfrowane depesze i znają jego plan w najdrobniejszych szczegółach.
Student musi ustalić formę ataku: rozciągnąć siły, by uderzyć na 3 lotniska naraz, ryzykując słabość wszędzie wobec uprzedzonego przeciwnika; skupić wszystko na jednym rozstrzygającym celu; albo odłożyć operację z braku wiarygodnego rozpoznania. Od tego wyboru zależy los niemieckiej broni powietrznodesantowej i tysięcy elitarnych spadochroniarzy.
Student rozprasza siły, by zająć jednocześnie 3 lotniska: 20 maja 1941 roku spadochroniarze i szybowce spadają na wszystkie 3 lotniska naraz. Wynik to początkowa katastrofa – obrońcy, uprzedzeni dzięki wywiadowi Ultra, koszą spadochroniarzy jeszcze w trakcie opadania i zadają elitarnym oddziałom niemieckim straszliwe straty (blisko 2 000 zabitych pierwszego dnia). Losy operacji odwracają się dopiero dzięki zdobyciu lotniska Maleme: jego utrata przez obrońców pozwala Niemcom sprowadzać tam posiłki samolotami. Kreta ostatecznie pada na początku czerwca, lecz za cenę strat tak wielkich, że przerażony Hitler zakaże odtąd wszelkich dużych niemieckich operacji powietrznodesantowych. Paradoksalnie alianci wyciągają z tego odwrotną lekcję i stworzą własne dywizje spadochronowe. Zakład Studenta to zwycięstwo pyrrusowe.
T07-022