Volkswagen, którego koncepcję opracował , miał być samochodem ludowym, sprzedawanym tanio i finansowanym z oszczędności niemieckich rodzin. Do jego produkcji zbudowano ogromną fabrykę koło Fallersleben, w miejscu przyszłego Wolfsburga.
We wrześniu 1939 roku gospodarka przestawia się na tory wojenne. Zupełnie nowa fabryka nie może pozostawać w połowie bezczynna, gdy Wehrmacht domaga się pojazdów.
Czy przystosować cywilną limuzynę do roli wojskowego pojazdu łącznikowego, przekierować jej podwozie na wyspecjalizowany pojazd, czy zachować produkcję cywilną, by nie zawieść oszczędzających? Właśnie tu rozstrzyga się los „samochodu ludowego”.
Podwozie Volkswagena zostaje przekierowane na specjalnie zaprojektowany pojazd wojskowy: Kübelwagen (Typ 82), lekki pojazd terenowy z własnym otwartym nadwoziem, wyprodukowany w czasie wojny w około 50 000 egzemplarzy. Później powstanie z niego wersja amfibijna, Schwimmwagen. Produkcja cywilna zostaje faktycznie porzucona: w czasie wojny prawie żadna limuzyna nie trafia do oszczędzających, a „samochód ludowy” stanie się towarem produkowanym wielkoseryjnie dopiero po 1945 roku.
T01-096