Od początku lat 30. młody oficer RAF głosi rewolucyjną ideę: napędzać samolot silnikiem turboodrzutowym zamiast śmigłem. Opatentował swój pomysł już w 1930 roku, lecz długo był głosem wołającego na puszczy: brakowało pieniędzy, a urzędnicy odnosili się do niego sceptycznie. Jego niewielka spółka Power Jets z trudem utrzymuje się na powierzchni.
Latem 1939 roku jego silnik doświadczalny wreszcie działa w sposób przekonujący na stanowisku badawczym. Pokazy zwracają uwagę kilku urzędników Ministerstwa Lotnictwa, dotąd chłodnych wobec projektu. Pojawia się pytanie, czy na tę niesprawdzoną technologię warto postawić na serio.
Decyzja pochłonie szczupłe zasoby w przededniu wojny. Sfinansować i przyspieszyć projekt Whittle'a, zamawiając samolot doświadczalny do prób silnika w locie, choć można w ten sposób zainwestować w ślepy zaułek? Pozwolić, by projekt toczył się własnym tempem, i nadal stawiać wszystko na sprawdzone silniki tłokowe? A może zrezygnować z braku natychmiastowych wyników? Brytyjski przemysł lotniczy już teraz ledwo nadąża z produkcją klasycznych myśliwców i bombowców.
Ministerstwo finansuje projekt i zamawia doświadczalny samolot odrzutowy: przekonane próbami z 1939 roku, wspiera rozwój silnika Whittle'a i zamawia maszynę, która ma go unieść w powietrze – będzie to Gloster E.28/39. Pierwszy brytyjski lot odrzutowy odbędzie się w 1941 roku. Prace potrwają dłużej, niż liczył Whittle, a Niemcy podniosą w powietrze samolot odrzutowy wcześniej niż Wielka Brytania; ryzykowna decyzja z 1939 roku otwiera jednak drogę silnikom, w które wyposażony zostanie Gloster Meteor, jedyny myśliwiec odrzutowy aliantów użyty w czasie wojny. Przełomowa technologia zrodzona z uporu człowieka, którego długo nie słuchano.
T00-023