WWII Decisions Online · Bajn-Cagan: uderzyć bez czekania na wsparcie?
Filtruj według tematu: 19
Filtruj według miejsca 1031
Filtruj według miejsca:
Zobacz pełną listę
Gieorgij Żukow, dowódca korpusu sowieckiego w Mongolii

Bajn-Cagan: uderzyć bez czekania na wsparcie?

Na początku lipca 1939 roku Japończycy przechodzą do ofensywy nad Chałchyn Goł. W nocy z 2 na 3 lipca forsują rzekę na północy i zajmują górę Bajn-Cagan na zachodnim brzegu, utrzymywanym przez Sowietów. Jeśli Japończycy się tam umocnią i wyjdą na tyły sowieckiego ugrupowania, może się zawalić cały front Żukowa.

Żukow ocenia niebezpieczeństwo w ciągu paru godzin. Jego brygady pancerne są pod ręką, ale piechota towarzysząca i artyleria są jeszcze daleko lub w trakcie przegrupowania. Zgodnie z ostrożną doktryną powinien poczekać, aż zbierze zrównoważone siły połączonych rodzajów wojsk, i dopiero wtedy kontratakować.

Lecz czas gra przeciwko niemu: każda godzina oddana Japończykom pozwala im okopać się na wzgórzu. Rysują się 3 możliwości. Rzucić od razu same czołgi na szturm wzgórza, nie czekając na piechotę, za cenę ciężkich strat, ale by odzyskać inicjatywę? Poczekać na zebranie pełnych sił połączonych rodzajów wojsk, pozwalając wrogowi umocnić się na pozycjach? A może wycofać się i utworzyć nową linię w głębi? Decyzję trzeba podjąć natychmiast.

Chałchyn Goł, lipiec 1939, jesteś Żukowem: czy odbić Bajn-Cagan, nie czekając na posiłki?

Azja🇲🇳 MNWalkaLądOfensywaOś

Dowiedz się więcej o tym wydarzeniu

📄 Artykuły Wyszukiwarka Google 🖼 Obrazy Google Grafika ▶ Filmy Google Wideo 📍 Mapa Mapy Google
Zobacz pełną listę
T00-022

Zgłoś błąd

Zauważyłeś błąd na tej stronie? Daj nam znać — poprawimy go.

Odnośnik do strony: