Fabryka Renault w Billancourt to największe skupisko przemysłowe we Francji. Od lata 1940 roku działa pod kontrolą niemieckich kierowników z koncernu Daimler-Benz, a zamówień okupanta stale przybywa.
W czerwcu 1941 roku dowiaduje się, że zakazano mu produkcji samochodów osobowych: jego sektor cywilny kurczy się do minimum na rzecz ciężarówek dla Wehrmachtu. Zakład pracuje zaledwie na 40% swoich możliwości, zatrudniając dziesiątki tysięcy robotników.
64-letni Renault, patriota, któremu zarazem zależy na ocaleniu firmy i jej warsztatów, musi określić swoją linię postępowania: dalej produkować dla okupanta, po cichu hamować produkcję albo przerwać wszelką działalność, ryzykując utratę fabryki.
zdecydował się utrzymać fabrykę w ruchu i produkować dla okupanta, dostarczając Wehrmachtowi tysiące ciężarówek w nadziei, że uda się zachować zaplecze przemysłowe i miejsca pracy. Fabryka w Billancourt została ciężko zbombardowana przez aliantów w latach 1942–1943. Po wyzwoleniu Renault aresztowano pod zarzutem kolaboracji gospodarczej; zmarł w areszcie w październiku 1944 roku, a jego przedsiębiorstwo znacjonalizowano w styczniu 1945 roku pod nazwą Régie Renault.
T08-033