W 1941 roku tworzy w Lyonie rozległy system mechanograficzny oparty na maszynach Bull na kartach perforowanych, przeznaczony do spisu ludności i zajęć zawodowych. To zalążek przyszłej Narodowej Służby Statystycznej. Jego ponumerowane kartoteki zapowiadają dzisiejszy numer ubezpieczenia społecznego.
Kwestionariusz spisowy zawiera wybuchową rubrykę: pytanie 11 każe ludziom odpowiedzieć, czy są „rasy żydowskiej”, w nawiązaniu do statutu Żydów z października 1940 roku. Carmille dysponuje środkami technicznymi, by opracować te dane na wielką skalę i przekazać je Vichy oraz okupantowi.
Ma w rękach narzędzie, które może przyspieszyć albo utrudnić rejestrowanie prześladowanej ludności. Wybór rozstrzyga się w ciszy pracowni kart perforowanych.
Carmille nigdy nie kazał opracować rubryki 11. Bez jawnej odmowy mnożył opóźnienia i ustne polecenia spowalniania pracy („strajk włoski”), a jego maszyny nigdy nie perforowały ani nie zestawiały danych z pytania o „rasę żydowską”. W chwili jego aresztowania przez Gestapo Klausa Barbiego 3 lutego 1944 roku liczenie Żydów nadal nie było ukończone. Równolegle wykorzystywał swoją służbę jako przykrywkę dla ruchu oporu (siatka Marco Polo, tajny spis osób podlegających mobilizacji). Deportowany do Dachau, zmarł tam na tyfus 25 stycznia 1945 roku.
T08-027