WWII Decisions Online · Lodowa trasa przez Ładogę
Filtruj według tematu: 19
Filtruj według miejsca 1031
Filtruj według miejsca:
Zobacz pełną listę
Andriej Żdanow, szef partii w Leningradzie i członek Rady Wojennej Frontu Leningradzkiego

Lodowa trasa przez Ładogę

, członek Rady Wojennej Frontu Leningradzkiego, od września kieruje miastem odciętym przez Niemców od świata. Flotylla ładoska, która jeszcze dowoziła żywność drogą wodną, utknęła w tworzącym się lodzie. 8 listopada utrata Tichwina przecięła ostatnią linię kolejową prowadzącą na wschodni brzeg jeziora. Zapasy topnieją tak szybko, że już od 20 listopada racja chleba musi spaść do 250 gramów dla robotnika i do 125 dla pozostałych, w tym dla dzieci.

Pozostaje jedno wyjście: jezioro , które zaczyna zamarzać. Między wsią na wschodnim brzegu a Waganowem po stronie oblężonej można by wytyczyć po lodzie trasę długości około 30 kilometrów. Lód ma jednak miejscami zaledwie około 10 centymetrów, a do utrzymania ciężarówki z 1 toną ładunku potrzeba około 20.

Każdy dzień zwłoki to kolejni zmarli z głodu w lodowatych mieszkaniach; każda ciężarówka puszczona zbyt wcześnie grozi załamaniem się lodu i zatonięciem razem z kierowcą.

Żdanow i Rada Wojenna muszą rozstrzygnąć: bez zwłoki nakazać budowę drogi po lodzie i puścić na nią najpierw konie, potem ciężarówki, mimo strat; ostrzej racjonować żywność i czekać na bezpieczny lód; albo skupić siły na przełamaniu wojskowym, w kierunku Tichwina lub przez Newę, by ponownie otworzyć lądowy korytarz.

Leningrad, 19 listopada 1941, członek Rady Wojennej: jak Andriej Żdanow może jeszcze wyżywić okrążone miasto?

Europa🇷🇺 SUNajważniejszeZaopatrzenieŻycie cywilneAlianci

Dowiedz się więcej o tym wydarzeniu

📄 Artykuły Wyszukiwarka Google 🖼 Obrazy Google Grafika ▶ Filmy Google Wideo 📍 Mapa Mapy Google
Zobacz pełną listę
T10-032

Zgłoś błąd

Zauważyłeś błąd na tej stronie? Daj nam znać — poprawimy go.

Odnośnik do strony: