Na początku 1941 roku Niemcy przygotowują inwazję na Grecję (operacja Marita) i chcą przeprowadzić swoje armie przez Bałkany. Bułgaria cara Borysa III leży na ich drodze: sąsiaduje z Rumunią, już pozyskaną dla Osi, z Grecją i Jugosławią, a Berlin zabiega o jej względy, koncentrując wojska w Rumunii i budując mosty na Dunaju.
, władca ostrożny i zręczny w manewrach, obawia się równie mocno Niemiec, jak reakcji sąsiadów i ZSRR. Pożąda jednak utraconych terytoriów – Macedonii i dostępu do Morza Egejskiego – którymi Hitler go kusi. Presja staje się nie do odparcia, gdy wojska niemieckie skoncentrowane w Rumunii szykują się do przekroczenia Dunaju.
Car musi wybrać spośród opcji o ciężkich konsekwencjach: otwarcie przystąpić do paktu trzech i otworzyć kraj dla armii niemieckich, ryzykując wciągnięcie Bułgarii do wojny; odmówić i narazić się na okupację siłą; albo próbować zachować zbrojną neutralność, nie do utrzymania w kraju wciśniętym między walczące strony. W rokowaniach z Berlinem wśród omawianych warunków są wcześniejsze wkroczenie wojsk niemieckich i gwarancja zdobyczy terytorialnych.
przystępuje do paktu trzech i otwiera kraj dla armii niemieckich. 1 marca 1941 roku Bułgaria podpisuje akces do paktu trzech podczas ceremonii w Wiedniu, a feldmarszałka Lista natychmiast wkracza na jej terytorium, by dotrzeć do granicy greckiej. Bułgaria otrzyma część Macedonii i Tracji kosztem pokonanych Jugosławii i Grecji, ale uniknie wysłania własnych wojsk przeciw Sowietom. będzie następnie prowadził politykę równoważenia, odmawiając deportacji Żydów z Bułgarii właściwej – co godne uwagi – a jednocześnie wydając tych z terytoriów anektowanych. Umiera nagle w Sofii 28 sierpnia 1943 roku, 2 tygodnie po rozmowie z Hitlerem, w okolicznościach, które na długo podsycą podejrzenia o otrucie.
T07-001