WWII Decisions Online · Dönitz w Sengwarden – unieruchomione U-Booty
Filtruj według tematu: 19
Filtruj według miejsca 1031
Filtruj według miejsca:
Zobacz pełną listę
15 stycznia – 28 lutego 1940
Kwatera BdU w Sengwarden koło Wilhelmshaven
Kontradmirał Karl Dönitz, dowódca niemieckiej floty podwodnej (BdU)

Dönitz w Sengwarden – unieruchomione U-Booty

Jesienią 1939 roku niemieckie U-Booty odniosły głośne sukcesy taktyczne: zatopiły Royal Oak, Courageous i Athenię – tę ostatnią już 3 września 1939 roku; zginęło wtedy 117 osób, w tym 28 Amerykanów, co wywołało poważny incydent dyplomatyczny. Na początku 1940 roku flota podwodna przechodzi jednak kryzys operacyjny.

1 stycznia 1940 roku Dönitz dysponuje oficjalnie 57 U-Bootami, z których 38 jest sprawnych operacyjnie. Zimowa pogoda – sztormy na północnym Atlantyku i morze często o sile 8–9 stopni – oraz konserwacja sprowadzają jednak liczbę jednostek faktycznie będących na patrolu do 15. Co gorsza, elektryczne torpedy G7e mają poważne wady: blisko 30% chybia celu z powodu wadliwych zapalników magnetycznych.

Dönitz, lat 48, od 1935 roku dowodzi flotą podwodną jako szef BdU (Befehlshaber der Unterseeboote, dowódca U-Bootów) i uchodzi za mistrza taktyki. To on opracował doktrynę Rudeltaktik, „taktyki wilczych stad”, polegającej na skupieniu kilku U-Bootów przeciw jednemu konwojowi. Zimą 1939–1940 z braku sił nie może jej jednak zastosować.

Hitler domaga się spektakularnych wyników dla propagandy, a Raeder, szef Kriegsmarine, naciska na Dönitza, by przyspieszył wyjścia w morze.

Dönitz musi wybrać strategiczną odpowiedź na zimowy kryzys.

Dowództwo floty podwodnej, zima 1940, jesteś admirałem Dönitzem: jak poradzić sobie z kryzysem unieruchomionych U-Bootów?

Europa🇩🇪 DEMorzeStrategiaTechnika i produkcjaOś

Dowiedz się więcej o tym wydarzeniu

📄 Artykuły Wyszukiwarka Google 🖼 Obrazy Google Grafika ▶ Filmy Google Wideo 📍 Mapa Mapy Google
Zobacz pełną listę
T02-056

Zgłoś błąd

Zauważyłeś błąd na tej stronie? Daj nam znać — poprawimy go.

Odnośnik do strony: