rządzi Chinami wyczerpanymi 4 latami wojny z Japonią. Od utraty portów nadmorskich jest jedyną arterią, którą ciężarówki i muły dowożą amerykańską broń i paliwo do armii nacjonalistycznych. Tymczasem kolumny japońskie posuwają się ku Rangunowi w tempie, które alarmuje alianckie sztaby. Jeśli stolica Birmy padnie, droga zostanie odcięta, a Chiny będą walczyć bez zaopatrzenia.
Brytyjczycy, władający Birmą, wzdragają się przed oddaniem chińskich dywizji pod swoje dowództwo: wpuszczenie tych wojsk na ziemię kolonialną oznaczałoby przyznanie się do własnej niezdolności obrony Imperium. Mimo to ich siły są przytłoczone, a generał Archibald Wavell zgodził się w końcu, niechętnie, na ograniczoną współpracę.
Czang musi wybrać jedną z 3 dróg: wysłać do Birmy swoje najlepsze dywizje, by spróbować utrzymać i ocalić drogę; zatrzymać wszystkie wojska, by osłaniać terytorium Chin zagrożone na kilku frontach; albo posłać jedynie symboliczny kontyngent, wystarczający, by zadowolić aliantów, bez angażowania rezerw strategicznych. Odciągnąć najlepsze armie poza Chiny to ryzykować wewnętrzne załamanie; ale pozwolić, by droga upadła bez walki, to zgodzić się na powolne uduszenie narodu.
angażuje swoje najlepsze armie w Birmie, wkrótce oddane pod trudne dowództwo amerykańskiego generała Josepha Stilwella. Kampania kończy się katastrofą: upada w marcu 1942 roku, zostaje odcięta, a dywizje chińskie ponoszą ciężkie straty podczas wyczerpującego odwrotu przez dżunglę. Chiny będą odtąd zaopatrywane po kropli przez most powietrzny nad Himalajami.
T10-050