W maju 1940 roku Wehrmacht zalewa Belgię. Fabrique Nationale w Herstal koło Liège to największy w kraju kompleks zbrojeniowy: karabiny maszynowe, pistolety, w tym słynny Browning High Power, opracowany przez inżyniera 'a. Okupant z pewnością zechce przejąć ten potencjał przemysłowy.
Dyrektor generalny i jego zastępca mają zaledwie kilka godzin na decyzję. Plany na wypadek wojny przewidywały ochronę personelu i oprzyrządowania, ale niemieckie natarcie jest błyskawiczne, a możliwości kurczą się z godziny na godzinę. Każda decyzja stawia na szali los tysięcy robotników, bezcenny dorobek przemysłowy i ryzyko, że fabryka zacznie zasilać wysiłek wojenny wroga.
Zniszczyć strategiczne maszyny, by nie służyły Rzeszy, uratować ludzi, plany i know-how, przedostając się do Francji, czy postawić na zachowanie nienaruszonego zakładu i odmówić produkcji? Rozstrzygnięcie musi zapaść przed nadejściem okupanta.
Joassart i Laloux zastosowali przedwojenne plany w stopniu, w jakim to było możliwe, po czym przedostali się do Francji, nie niszcząc maszyn z braku czasu – co francuskie władze zbrojeniowe ostro im wypomniały (Joassart odparł, że „panowie z Paryża” mieli prawie tyle tygodni, ile oni godzin). Najważniejsze uratowano jednak inaczej: plany Browninga High Power wyniesiono potajemnie z fabryki w przeddzień okupacji, a kluczowi inżynierowie, jak , zdołali uciec, co umożliwiło późniejsze wznowienie produkcji dla aliantów (w Kanadzie w firmie John Inglis oraz w Wielkiej Brytanii). FN odmówiła wznowienia pracy dla Niemców i już w lipcu 1940 roku została objęta przymusowym zarządem, a następnie przemianowana na DWM Werk Lüttich; robotnicy sabotowali potem produkcję.
T03-168