Okręg Kłajpedy (Memel, lit. Klaipėda) został po 1918 roku oderwany od Niemiec i włączony do Litwy; mieszka w nim liczna ludność niemieckojęzyczna, którą podburza Rzesza. Tydzień po okupacji Pragi Berlin przechodzi do działania.
20 marca 1939 roku Ribbentrop przedstawia ustne ultimatum litewskiemu ministrowi spraw zagranicznych Juozasowi Urbšysowi: Litwa ma oddać Okręg Kłajpedy, w przeciwnym razie Wehrmacht najedzie kraj i zbombarduje stolicę, Kowno. A przecież Konwencja kłajpedzka z 1924 roku gwarantowała status quo – lecz jej sygnatariusze milczą i nie oferują żadnej pomocy.
Rząd litewski stoi sam wobec przytłaczającej potęgi. Ustąpić pod ultimatum – to stracić jedyny port głębokowodny i znieść narodowe upokorzenie, ale uniknąć wojny. Stawić opór – to honor, lecz także pewna inwazja i bombardowanie, bez sojusznika, który mógłby przyjść z pomocą. Odwołanie się do gwarantów z 1924 roku wydaje się daremne wobec ich milczenia. Urbšys i rząd muszą odpowiedzieć w ciągu kilku godzin, pod bezpośrednią groźbą. Ważą się los ostatniego litewskiego dostępu do morza i wiarygodność zobowiązań międzynarodowych.
Litwa oddaje okręg pod groźbą, by uniknąć inwazji: w nocy z 22 na 23 marca 1939 roku Urbšys podpisuje traktat oddający Okręg Kłajpedy Rzeszy, ze skutkiem od 22 marca. Hitler na pokładzie pancernika Deutschland triumfalnie wkracza do Kłajpedy. Pozbawiona jakiegokolwiek poparcia międzynarodowego Litwa ugięła się bez walki. To ostatni niemiecki nabytek terytorialny przed wojną oraz ciężki cios dla litewskiej gospodarki i morale. Epizod potwierdza, tydzień po Pradze, że przedwojenne gwarancje nie są nic warte bez siły, która by je poparła – lekcję tę wezmą sobie do serca Warszawa i Londyn.
T00-058