W Bordeaux, w przededniu rozejmu, część polityków nie godzi się z klęską. Do dyspozycji oddano statek pasażerski Massilia, który ma zabrać do Afryki Północnej parlamentarzystów i ministrów gotowych prowadzić wojnę z terenów imperium. Wśród chętnych do wyjazdu są między innymi , i .
Dla parlamentarzysty to ciężki wybór. Wsiąść na pokład oznacza spróbować utrzymać Francję w wojnie z Algieru, ale też narazić się na zarzut dezercji lub ucieczki i porzucić metropolię. Zostać oznacza opowiedzieć się po stronie nowej władzy Pétaina i rozejmu albo przynajmniej je zaakceptować.
Parlamentarzysta może wsiąść na pokład Massilii, by kontynuować walkę z Afryki Północnej. Może zostać w metropolii i podporządkować się rozejmowi oraz rządowi Pétaina. Może wreszcie poczekać i zobaczyć, jak rozwinie się sytuacja, zanim się zaangażuje. Pułapka polega na tym, że nowa władza, wroga wszelkiej opozycji, może obrócić wyjazd przeciwko tym, którzy go wybiorą.
Około 30 parlamentarzystów, wśród nich Mandel, Daladier i Mendès France, wsiada 21 czerwca na pokład Massilii, by kontynuować wojnę z Afryki Północnej. Pułapka jednak się zatrzaskuje: po przybyciu do Casablanki rząd Pétaina, który zdążył już przejąć stery, każe ich zatrzymać, a niektórych aresztować, przedstawiając ich wyjazd jako dezercję w obliczu wroga. Epizod z Massilią służy propagandzie Vichy do zdyskredytowania zwolenników kontynuowania wojny. Pokazuje, jak szybko nowa władza zamyka drogę wszelkiej opozycji i na jak ciężkie represje narażała wówczas decyzja o dalszej walce.
T04-111