Generał stoi na czele francuskiej delegacji, która przybyła negocjować rozejm w Rethondes. Hitler wybrał to miejsce i wagon Focha, by zatrzeć rok 1918, po czym opuścił polanę, zostawiając Keitlowi przedstawienie warunków. Tekst niemiecki nie podlega negocjacjom; zostaje odczytany, a delegacja francuska ma bardzo mało pola manewru.
Warunki są twarde: okupacja trzech piątych terytorium (całej północy i wybrzeża atlantyckiego), pozostawienie w niewoli prawie 2 milionów jeńców, rozbrojenie floty, opłacanie kosztów okupacji. Huntziger uzyskał jedynie poprawkę do artykułu 8; w pozostałych sprawach można tylko przyjąć warunki albo je odrzucić.
Pokonany w maju pod Sedanem na czele 2 Armii, Huntziger dostaje niewdzięczne zadanie podpisania klęski, której nie zdołał zapobiec. 22 czerwca o 18.36, po telefonicznej konsultacji z Bordeaux, staje przed ostatecznym wyborem: złożyć podpis pod upokarzającym tekstem, odmówić, ryzykując przedłużenie wojny przegranej już na polu bitwy, albo spróbować wywalczyć ostatnie poprawki.
Huntziger podpisał, wykonując mandat rządu, 22 czerwca o 18.36, na polecenie z Bordeaux. Ceremonia trwała około 50 minut; nie było na niej ani Pétaina, ani Weyganda. Rozejm miał wejść w życie dopiero po podpisaniu rozejmu francusko-włoskiego: ogólne zawieszenie broni zaczęło obowiązywać 25 czerwca o 0.35. Francję podzielono na kilka stref, jej armię zredukowano do 100 000 ludzi, flotę rozbrojono, a jeńców zatrzymano jako zastaw. Huntziger stanął potem na czele francuskiej delegacji przy komisji rozejmowej w Wiesbaden, a następnie został ministrem wojny Vichy; zginął w wypadku lotniczym w listopadzie 1941 roku. Jego podpis prawnie przypieczętował klęskę i otworzył okres okupacji.
T04-039