Po klęsce Francji z 24 czerwca 1940 roku tworzy niewielką strefę okupacyjną, którą od razu traktują jak terytorium faktycznie zaanektowane: około 832 km² i 28 500 mieszkańców, a największym miastem jest . Niemal wszyscy mieszkańcy opuścili miasto: 15 700 mentończyków, ewakuowanych od 3 czerwca 1940 roku, rozlokowano w 83 gminach departamentu , a od października 1940 roku większość z nich skierowano do departamentu .
W Mentonie italianizacja przebiega metodycznie: włoski staje się językiem urzędowym, lira – walutą, a administracja, szkoła i urząd stanu cywilnego przechodzą pod włoską kontrolę; przerabia się nazwy i szyldy, a miasto otrzymuje nazwę „”. Projekty urbanistyczne świadczą o woli trwałej aneksji.
Włoski komisarz cywilny chce sprowadzić z powrotem część przedwojennej ludności, ale powrót wymaga zgody władz włoskich, które ściśle kontrolują przejścia. Wrócić to odzyskać mieszkanie i dobytek, ale żyć pod prawem, językiem i walutą aneksji; niektórzy mieszkańcy Mentonu przyjmują nawet obywatelstwo włoskie.
Jako uchodźczyni w departamencie musisz zdecydować: poprosić o zgodę na powrót do Mentonu, pozostając Francuzką, pod włoską administracją; zostać we Francji, z dala od zaanektowanego miasta, czekając na koniec wojny; albo wrócić, przyjmując obywatelstwo włoskie, by na trwałe zakorzenić się z powrotem w swoim mieście.
Większość ewakuowanych mieszkańców Mentonu pozostaje we Francji, z dala od zaanektowanego miasta: zdecydowana część ewakuowanych zostaje w departamencie do końca wojny. Wiosną 1941 roku włoski spis ludności wykazuje w Mentonie zaledwie około 6 700 mieszkańców, w tym około 4 500 świeżo osiedlonych Włochów i 500 dawnych Francuzów, którzy przyjęli obywatelstwo włoskie, podczas gdy w czerwcu 1940 roku ewakuowano 15 700 osób; w styczniu 1943 roku miasto liczy według danych włoskich wciąż tylko 8 445 mieszkańców. Powroty są więc ograniczone, a ci, którzy wracają, żyją pod rygorem italianizacji (język, waluta, przebudowa urbanistyczna), która zmierza do trwałego wchłonięcia miasta. Po włoskim rozejmie z 8 września 1943 roku Niemcy okupują do 6 września 1944 roku; miasto zostaje wyzwolone 8 września przez wojska amerykańskie i kanadyjskie i wraca do Francji.
T08-038