28 października 1939 roku, w rocznicę niepodległości Czechosłowacji, w Pradze wybuchają demonstracje przeciwko okupacji. Student medycyny zostaje tam postrzelony; umiera 11 listopada. Jego pogrzeb, 15 listopada, przeradza się w patriotyczną manifestację.
W odwecie, w nocy z 16 na 17 listopada 1939 roku, niemiecka policja i SS wkraczają do domów akademickich w Pradze i Brnie. Ponad 1 200 studentów zostaje aresztowanych i wysłanych do obozu koncentracyjnego ; 9 domniemanych przywódców zostaje rozstrzelanych bez wyroku. Wszystkie czeskie uniwersytety zostają zamknięte na 3 lata.
Student medycyny Uniwersytetu Karola uniknął obławy: tej nocy nie spał w akademiku. Nie ma już ani zajęć, ani widoków na dyplom i wie, że Gestapo sporządza listy. Od jesieni młodzi Czesi potajemnie przekraczają granice przez Słowację, Węgry i Jugosławię, by dołączyć do odtwarzanej we Francji armii czechosłowackiej; inni przyłączają się do siatek ruchu oporu w kraju.
Jesteś tym studentem. Możesz zostać w Protektoracie, nie rzucać się w oczy i szukać pracy do czasu obiecanego ponownego otwarcia uczelni; spróbować niebezpiecznej drogi do armii na uchodźstwie; albo wstąpić do konspiracji w Pradze, ryzykując schwytanie.
Większość studentów, którzy pozostali na wolności, zostaje w Protektoracie: pozbawieni nauki, szukają pracy, a sam rząd Protektoratu musi zorganizować zatrudnienie tych młodych ludzi wyrzuconych z wydziałów. Zamknięcie, zapowiedziane na 3 lata, trwa do końca wojny. Mniejszość wybiera emigrację: przez Słowację, Węgry, Jugosławię i Bałkany niektórzy docierają do Bejrutu, a stamtąd do Francji, gdzie w Agde formują się jednostki czechosłowackie; inni dołączają do wewnętrznego ruchu oporu. Około 1 200 studentów aresztowanych w obławie jest uwalnianych grupami do 1943 roku; od 18 do 35 z nich, zależnie od źródeł, ginie w niewoli. Śmierć 9 rozstrzelanych 17 listopada – wśród nich Jaroslava Klímy, Josefa Adamca, Václava Šafránka i historyka Josefa Matouška – sprawia, że ta data staje się Międzynarodowym Dniem Studenta.
T01-128