WWII Decisions Online · Oblężona Warszawa – szpital, któremu brakuje wszystkiego
Filtruj według tematu: 19
Filtruj według miejsca 1031
Filtruj według miejsca:
Zobacz pełną listę
25 września 1939
Warszawa, Polska
Lekarz naczelny jednego ze szpitali w Warszawie podczas oblężenia

Oblężona Warszawa – szpital, któremu brakuje wszystkiego

Pod koniec września 1939, po tygodniach oblężenia, Warszawa jest w agonii. Luftwaffe systematycznie bombarduje miasto: 25 września, w dniu nazywanym czasem „czarnym poniedziałkiem”, setki samolotów zrzucają bomby, uderzając także w punkty czerpania wody, targowiska i szpitale. Kilka szpitali pełnych rannych zostaje zniszczonych; oddziały są przepełnione, ranni leżą stłoczeni na kocach wprost na podłodze.

W tych placówkach brakuje leków, opatrunków i wody. Morfina się kończy, a operować i amputować trzeba niekiedy prowizorycznymi środkami. Lekarze i pielęgniarki pracują po kilkadziesiąt godzin bez przerwy, śpiąc w ubraniach między 2 zabiegami.

Wyczerpany lekarz naczelny musi wybrać: kontynuować za wszelką cenę leczenie w przerażających warunkach, ocalić to, co zostało ze sprzętu, opuszczając miasto przed upadkiem, albo zabiegać u dowództwa o szybką kapitulację, by powstrzymać rzeź rannych.

Oblężona Warszawa, wrzesień 1939, jesteś lekarzem naczelnym, któremu brakuje wszystkiego: jak utrzymać szpital?

Europa🇵🇱 PLŻycie cywilneZbrodnie wojenneObronaAlianci

Dowiedz się więcej o tym wydarzeniu

📄 Artykuły Wyszukiwarka Google 🖼 Obrazy Google Grafika ▶ Filmy Google Wideo 📍 Mapa Mapy Google
Zobacz pełną listę
T01-118

Zgłoś błąd

Zauważyłeś błąd na tej stronie? Daj nam znać — poprawimy go.

Odnośnik do strony: