WWII Decisions Online · Olejarnie marsylskie: przenieść się do Afryki?
Filtruj według tematu: 19
Filtruj według miejsca 1031
Filtruj według miejsca:
Zobacz pełną listę
Émile Régis, prezes Izby Handlowej w Marsylii, i marsylscy olejarze

Olejarnie marsylskie: przenieść się do Afryki?

Marsylia od dziesięcioleci żyje z tłoczenia nasion oleistych z imperium kolonialnego: do miasta sprowadza się surowe orzeszki ziemne z Afryki Zachodniej, tłoczy z nich olej w tutejszych zakładach, a olej zasila między innymi mydlarnie. Blisko 4 000 bezpośrednich miejsc pracy zależy od tych łańcuchów produkcji wzdłuż portu.

W 1941 roku wojna zburzyła dotychczasowe szlaki handlowe. Państwo francuskie proponuje przemysłowcom z Marsylii zmianę modelu: budowę olejarni bezpośrednio we Francuskiej Afryce Zachodniej i w Maroku, aby przerabiać orzeszki na miejscu, zamiast wysyłać nasiona do metropolii.

Branża zbiera się wokół swojego prezesa Émile’a Régisa, który sam jest olejarzem. Przyjęcie oferty zapewni dostęp do surowca, ale grozi tym, że Marsylia straci swój przemysł. Odmowa oznacza obronę zakładów i miejsc pracy w mieście, za cenę oddania kolonialnej przyszłości innym.

Marsylia, styczeń 1941, Émile Régis, izba handlowa: jak odpowiedzieć na ofertę państwa, by budować olejarnie w Afryce?

Europa🇫🇷 FRZaopatrzenie

Dowiedz się więcej o tym wydarzeniu

📄 Artykuły Wyszukiwarka Google 🖼 Obrazy Google Grafika ▶ Filmy Google Wideo 📍 Mapa Mapy Google
Zobacz pełną listę
T06-043

Zgłoś błąd

Zauważyłeś błąd na tej stronie? Daj nam znać — poprawimy go.

Odnośnik do strony: