7 stycznia 1941 roku Roosevelt dekretem powołuje Office of Production Management, który ma koordynować szybko rosnącą produkcję przemysłową, napędzaną zamówieniami aliantów. Na jego czele staje niezwykły duet: , menedżer wywodzący się z przemysłu samochodowego, i , przywódca związkowy.
Knudsen, duński imigrant, który stał się jednym z wielkich organizatorów amerykańskiego przemysłu, zna doskonale linie montażowe, które mają teraz przestawić się na sprzęt wojenny.
OPM ma jednak wadę wrodzoną: nie ma żadnych uprawnień, by zmuszać przedsiębiorstwa. Może przyznawać priorytety w dostępie do rzadkich surowców, ale nie może narzucać kwot. Knudsen musi wybrać metodę, by pociągnąć za sobą przemysłowców wciąż nastawionych na produkcję dóbr cywilnych.
Knudsen postawił na perswazję i dobrowolną współpracę z wielkimi przemysłowcami, licząc na zachęty i własny autorytet, a nie na przymus, którym OPM i tak nie dysponował. Podejście to ujawniło swoje ograniczenia wobec powolnego tempa przestawiania produkcji: krytykowane jako zbyt miękkie, zostało porzucone w styczniu 1942 roku na rzecz War Production Board, wyposażonego w znacznie szersze uprawnienia.
T06-044