Admirał , dowódca brytyjskiej Floty Śródziemnomorskiej, wie od , które właśnie złamało szyfr Enigmy włoskiej marynarki, że admirał wyszedł w morze z szybkim pancernikiem , krążownikami i niszczycielami, by przechwycić brytyjskie konwoje z wojskami płynące do Grecji. Aby osłonić to źródło, Cunningham każe, by nieprzyjaciela „wykrył” wodnosamolot, po czym nocą 27 marca opuszcza Aleksandrię z 3 pancernikami, lotniskowcem i niszczycielami.
Rano 28 marca krążowniki admirała Henry’ego Pridhama-Wippella nawiązują styczność z eskadrą włoską na południe od Krety, po czym się wycofują. W południe Iachino zrywa walkę i bierze kurs na Tarent.
Samoloty torpedowe z ruszają w pościg. Około godziny 15 torpeda trafia w , który jednak wraca na kurs z prędkością 19 węzłów. O zmierzchu ostatni atak unieruchamia ciężki krążownik Pola; Iachino kieruje ku niemu krążowniki Zara i Fiume oraz niszczyciele. zachowuje przewagę odległości.
Cunningham musi zdecydować: ścigać nocą swoimi pancernikami, stawiając na radar, którego Włosi nie mają, ryzykując zamieszanie i wrogie torpedy; poczekać do świtu, by znów wysłać samoloty z i walczyć w dzień; albo przerwać pościg i wrócić do Aleksandrii przed porannymi nalotami.
Cunningham ściga nocą swoimi pancernikami, stawiając na radar. Wieczorem brytyjskie radary wykrywają unieruchomioną Polę; około godziny 22 wykrywają krążowniki, które przybyły jej na ratunek i niczego się nie spodziewają: włoska marynarka nie ma radarów i nie jest przygotowana do walki nocnej. Około 22.20 pancerniki , Valiant i Barham, oświetlając cele reflektorami, otwierają ogień z odległości mniejszej niż 3 500 metrów. W ciągu kilku minut ciężkie krążowniki Zara i Fiume oraz 2 niszczyciele zostają zniszczone; Pola zostaje dobita przed świtem. Ginie około 2 300 włoskich marynarzy, a Brytyjczycy tracą tylko 1 samolot i 3 lotników. udaje się jednak umknąć, czego Cunningham żałuje. Bitwa pod przylądkiem Matapan jest największym zwycięstwem morskim aliantów na Morzu Śródziemnym: na długo łamie śmiałość , która nie będzie już ryzykować swoich wielkich okrętów tak daleko, i zabezpiecza brytyjskie szlaki w chwili, gdy Grecja się załamuje.
T07-006