1 Armia Pancerna Kleista, wraz z dywizją Leibstandarte, zdobywa 21 listopada 1941 Rostów nad Donem, bramę do Kaukazu i jego ropy. Czołowy klin jest jednak niebezpiecznie wydłużony, a radziecka kontrofensywa grozi jego okrążeniem.
Rundstedt, dowodzący Grupą Armii Południe, uważa swoje położenie za odsłonięte i obawia się utraty skrzydła. Na tyłach istnieje linia odwrotu nad Miusem, lecz Hitler przyjął zasadę „trzymać się za wszelką cenę”: żaden odwrót nie może nastąpić bez jego zgody. Feldmarszałek znajduje się między ocaleniem swoich dywizji a posłuszeństwem należnym kwaterze głównej.
Decyzja, przed którą stoi, nie ma precedensu na froncie wschodnim: czy wielki niemiecki dowódca może na własną odpowiedzialność złamać wyraźny rozkaz Führera?
Rundstedt nakazał odwrót na linię Miusu, lecz Hitler unieważnił rozkaz. Feldmarszałek odmówił cofnięcia swojego rozkazu. odbiła Rostów 28–29 listopada 1941 – była to pierwsza wielka niemiecka porażka w tej wojnie. Rundstedt został zwolniony 1 grudnia, a jego miejsce zajął Reichenau, który natychmiast stwierdził, że Rundstedt miał rację, i uzyskał od Hitlera niechętnie udzieloną zgodę na odwrót nad Mius. Był to pierwszy poważny odwrót strategiczny Wehrmachtu – rysa na micie niezwyciężoności, na kilka tygodni przed radziecką kontrofensywą pod Moskwą.
T09-028