Kapitan , sikhijski oficer 1 batalionu 14 Pułku Pendżabskiego, zobaczył, jak japońskie czołgi rozgromiły jego jednostkę pod Jitrą w północnych Malajach 11 grudnia 1941 roku. Po kilku dniach błądzenia po dżungli dostał się do niewoli i został doprowadzony do . Spotkał tam majora Iwaichiego Fujiwarę, szefa japońskiej służby wywiadowczej, oraz Giani Pritama Singha z Ligi Niepodległości Indii. Ich propozycja była bezprecedensowa: zorganizować spośród wziętych do niewoli żołnierzy indyjskich armię, która walczyłaby u boku Japonii, by wypędzić Brytyjczyków z Indii.
złożył przysięgę Koronie brytyjskiej, a jej złamanie naraziłoby jego ludzi na traktowanie nie jak jeńców wojennych, lecz jak zdrajców. A jednak tysiące żołnierzy indyjskich wpadało w ręce Japończyków, w miarę jak armia brytyjska cofała się ku Singapurowi.
Ruch niepodległościowy Indii od dziesięcioleci elektryzował opinię publiczną, a niektórzy oficerowie widzieli w klęsce Brytyjczyków historyczną szansę.
musiał rozstrzygnąć: utworzyć Indyjską Armię Narodową z ochotników, by walczyć z panowaniem kolonialnym u boku Japonii, ryzykując, że stanie się narzędziem japońskiej polityki imperialnej; odrzucić ofertę i pozostać jeńcem wojennym, wiernym przysiędze; albo ograniczyć swoją rolę do ochrony indyjskich jeńców, bez wystawiania wojsk do walki.
zgadza się po kilku dniach rozmów, stawiając warunki: armia indyjska pod indyjskim dowództwem i traktowana przez Japonię jak sojusznik. powstaje pod koniec grudnia 1941 roku. Po upadku Singapuru, 17 lutego 1942 roku, Fujiwara przekazuje mu w około 40 000 indyjskich jeńców; we wrześniu 1942 roku INA liczy około 40 000 ochotników. Napięcia z japońskim dowództwem, które chce uczynić z niej posłuszne narzędzie, szybko stają się nie do zniesienia: w grudniu 1942 roku rozkazuje rozwiązać armię i 29 grudnia zostaje aresztowany przez japońską żandarmerię wojskową. INA odradza się w 1943 roku pod wodzą Subhasa Chandry Bosego i walczy w Birmie do 1945 roku. Proces jej oficerów w Delhi w latach 1945–1946 wywołuje falę oburzenia, która podważa prawomocność brytyjskiego radżu. Ten niejednoznaczny epizod, między kolaboracją a walką antykolonialną, wciąż ciąży na indyjskiej pamięci o niepodległości.
T10-055