Radziecka 9 Armia generała Wasilija Czujkowa atakuje środkową Laponię fińską 30 listopada 1939 roku, w strefie uchodzącej za nie do przebycia: dziewicze puszcze, zamarznięte bagna, nocne temperatury sięgające -40 °C. Wystawia 3 dywizje – 44, 54 i 163 – w sumie około 47 000 ludzi wspartych 60 czołgami, z zadaniem przejścia przez Finlandię aż do Szwecji, do Tornio nad Zatoką Botnicką, by przeciąć kraj na 2 części i zdobyć Helsinki w kleszczach z północy i z południa.
Naprzeciw niej stoi fińska brygada Salla – 3 000 słabo wyposażonych ludzi, bez ciężkiej artylerii i czołgów, pod dowództwem pułkownika Roinego Lagusa, lat 41, byłego instruktora kawalerii. Pozostaje mu przewaga terenu i mrozu. Lagus stosuje doktrynę motti, czyli okrążania i rozcinania kolumn nieprzyjaciela, dostosowaną do wielkich odległości: grupy po 100 ludzi na nartach, zasadzki na odcinku 200 km frontu, planowe odwroty na pozycje przygotowane z góry i zaopatrywane z leśnych składów.
17 grudnia 1939 roku, po 2 tygodniach walk odwrotowych, zostaje zatrzymana pod Märkäjärvi, 80 km w głąb terytorium Finlandii.
Lagus musi zdecydować, co robić dalej.
Lagus utrzymał presję obronną, by wyczerpać wojska radzieckie mrozem. Przez 75 dni (15 grudnia 1939 – 1 marca 1940) utrzymywał linię Märkäjärvi–Salla nie ustępując pola; wojska radzieckie straciły 6 500 zabitych, Finowie zaledwie 187. 9 Armia pozostała sparaliżowana aż do pokoju moskiewskiego. Salla stała się wzorem obrony w zimowych terenach leśnych, studiowanym po wojnie we wszystkich szkołach wojskowych. Lagus został awansowany na generała i dowodził 6 Dywizją podczas wojny kontynuacyjnej. Przeżył wojnę, zmarł w 1959 roku. Szwedzki korpus ochotników SFK wzmocnił ten odcinek w lutym 1940 roku.
T02-017