Pod koniec października 1941 roku front krymski się wali. Niemiecka 11 Armia Ericha von Mansteina właśnie sforsowała wąski Przesmyk Perekopski, zmiatając radziecką obronę, i pędzi na południe półwyspu. W ciągu kilku dni jej kolumny pancerne i zmotoryzowane docierają na przedpole Sewastopola, wielkiej bazy morskiej, w której stacjonuje Flota Czarnomorska. Ty, wiceadmirał , dowodzisz tą flotą i odpowiadasz za los miasta.
Sytuacja jest krytyczna. Umocnienia twierdzy zaprojektowano z myślą o ataku od strony morza, a nie z głębi lądu. Armia Nadmorska generała Pietrowa, wycofująca się w nieładzie z północy, nie dotarła jeszcze w pełnej sile, a garnizon składa się głównie z marynarzy wysadzonych na ląd, baterii nadbrzeżnych i zbieraniny różnych oddziałów. Sewastopol zamyka jednak dostęp morski do całego regionu i jest ogromnym symbolem zarówno dla Moskwy, jak i dla Berlina. Jego utrata otworzyłaby wrogowi Morze Czarne; obrona wymagałaby posiłków, amunicji i zaopatrzenia całkowicie zależnego od konwojów narażonych na ataki lotnictwa i miny.
Liczy się każda godzina, zanim Manstein zaciśnie pierścień wokół miasta. Rozkaz, który wydasz teraz, przesądzi o losie floty i garnizonu.
Oktiabrski i radzieckie dowództwo postanowili utrzymać Sewastopol za wszelką cenę. Miasto, bronione przez Armię Nadmorską Pietrowa i marynarzy Floty Czarnomorskiej, odparło pierwsze niemieckie szturmy w listopadzie i grudniu 1941 roku. Zaopatrywana drogą morską za cenę ciężkich strat twierdza broniła się przez około 250 dni – było to jedno z najdłuższych oblężeń na froncie wschodnim. Manstein musiał skoncentrować kolosalną artylerię, w tym gigantyczne moździerze, by złamać obronę. Sewastopol padł dopiero w lipcu 1942 roku, po zaciekłych walkach; część kadry dowódczej ewakuowano, natomiast dziesiątki tysięcy obrońców zginęło lub dostało się do niewoli.
T09-050