WWII Decisions Online · Kolejarz z Charkowa i Reichsbahn
Filtruj według tematu: 19
Filtruj według miejsca 1031
Filtruj według miejsca:
Zobacz pełną listę
Kolejarz z Charkowa

Kolejarz z Charkowa i Reichsbahn

Gdy von Reichenaua zajmuje 24 października 1941 roku Charków, przejmuje jeden z najważniejszych węzłów kolejowych ZSRR, kontrolujący połączenia między Krymem, Kaukazem, Dnieprem i Donbasem. Aby dostarczać amunicję, paliwo i posiłki, Wehrmacht musi utrzymać sieć w ruchu. Tory o radzieckim rozstawie trzeba jednak przekuć, a ludzi brakuje: Niemcy przywracają więc do pracy miejscowych kolejarzy pod zwierzchnictwem Deutsche Reichsbahn.

Dla kolejarza, który został w Charkowie, sprawa jest życiowa. Administracja wojskowa masowo konfiskuje żywność: już w styczniu 1942 roku jedna trzecia z około 300 000 mieszkańców cierpi głód, a zima zabija mrozem. Praca w Reichsbahn obiecuje kartę zaopatrzeniową i pensję, ale na ogołoconym rynku niemal nic się za nią nie kupi, a robotnikom ze Wschodu płaci się znacznie mniej niż Niemcom.

Dobrowolność to tylko fasada: kontyngenty, łapanki, wywózka do Niemiec jako Ostarbeiter, których największą część dostarczy Ukraina. Praca na miejscu może na jakiś czas chronić przed deportacją; odmowa oznacza ryzyko łapanki lub głodu. A Sowieci uważają za podejrzanego każdego, kto znalazł się pod administracją wroga: po odbiciu miasta na cywilów wracających ze strefy okupowanej czeka „filtracja” NKWD (przesłuchania, obozy sprawdzające, czasem Gułag).

Charków, listopad 1941, jesteś kolejarzem pod okupacją: jak przetrwać zimę?

Europa🇺🇦 UAZaopatrzenieŻycie cywilne

Dowiedz się więcej o tym wydarzeniu

📄 Artykuły Wyszukiwarka Google 🖼 Obrazy Google Grafika ▶ Filmy Google Wideo 📍 Mapa Mapy Google
Zobacz pełną listę
T09-014

Zgłoś błąd

Zauważyłeś błąd na tej stronie? Daj nam znać — poprawimy go.

Odnośnik do strony: