Admirał obserwuje z okazję, jakiej wojna jeszcze nie przyniosła: od 11 grudnia 1941 Stany Zjednoczone są w stanie wojny, a ich atlantyckie wybrzeże pozostaje zdumiewająco bezbronne. Miasta od Nowego Jorku po Miami nie stosują żadnego zaciemnienia; nocą tankowce i frachtowce odcinają się wyraźnymi sylwetkami na tle poświaty reklam i latarni morskich, wystawione jak tarcze ćwiczebne dla każdego U-Boota, który krąży w pobliżu. Na tych wodach nie istnieje jeszcze żaden zorganizowany system konwojów.
Dönitz może jednak wystawić zaledwie garstkę U-Bootów typu IX, jedynych jednostek o zasięgu wystarczającym, by dotrzeć do wybrzeży Ameryki i wrócić. Hitler naciska, by przerzucić okręty podwodne na Morze Śródziemne, aby wesprzeć Rommla i , oraz do Norwegii, by bronić wybrzeża, które Führer uważa za zagrożone. Tymczasem konwoje północnoatlantyckie wciąż dostarczają materiały wojenne i żywność do oblężonej Wielkiej Brytanii: ich przechwytywanie pozostaje pierwszorzędnym celem strategicznym .
Wobec tych 3 przeciwstawnych nacisków Dönitz musi rozstrzygnąć bez zwłoki. Może rozpocząć operację , czyli uderzenie w kocioł, wysyłając swoje nieliczne okręty typu IX, by uderzyły z bliska przed amerykańskimi portami; może przeciwnie, skoncentrować wszystkie siły na konwojach transatlantyckich, głównej arterii brytyjskiego oporu; albo ulec naleganiom sztabu i przerzucić okręty podwodne na Morze Śródziemne i do Norwegii, zostawiając zachodni samemu sobie.
Dönitz rozpoczyna 13 stycznia 1942 z 5 U-Bootami typu IX. Wyniki przekraczają wszelkie oczekiwania: wobec braku zaciemnienia i zorganizowanych konwojów niemieckie załogi mówią o zweite glückliche Zeit, czyli drugim szczęśliwym czasie, tak łatwo cele pojawiają się w zasięgu torped. Od stycznia do lipca 1942 na wodach amerykańskich i karaibskich zatopionych zostaje ponad 400 statków, co daje miliony ton rejestrowych brutto. Płonące tankowce widoczne z plaż Florydy, wraki osiadające na mieliźnie kilkaset metrów od brzegu: ta morska katastrofa należy do najgorszych w dziejach Ameryki. Dopiero w maju–lipcu 1942 Stany Zjednoczone wprowadzą zaciemnienie wybrzeża i wreszcie zorganizują sieć konwojów, kładąc kres sezonowi łowów U-Bootów.
T10-025