Generał , lat 73, były szef sztabu marszałka Focha, obejmuje 20 maja 1940 roku w Vincennes dowództwo nad armiami francuskimi. sprowadził go z Bejrutu 17 maja, aby zastąpić generała Maurice'a Gamelina, głównodowodzącego wojsk lądowych od września 1939 roku, którego, jego zdaniem, przerosło niemieckie przełamanie pod Sedanem.
Sytuacja jest krytyczna. Niemieckie dywizje pancerne pędzą ku kanałowi La Manche doliną Sommy i rozcinają ugrupowanie alianckie na 2 części: na północy okrążenie grozi armiom francuskim, Brytyjskiemu Korpusowi Ekspedycyjnemu Lorda Gorta i armii belgijskiej. 20 maja czołowe oddziały niemieckie docierają do i do morza.
Przed odejściem Gamelin podpisał 19 maja swoją osobistą instrukcję nr 12, nakazującą zaatakować niemiecki korytarz jednocześnie od północy i znad Sommy. Weygand nie zna ani rzeczywistego stanu armii na północy, ani kondycji ich dowódców, a liczy się każda godzina.
Weygand musi wytyczyć swój kurs: przejąć kontratak kleszczowy, by przeciąć korytarz pancerny i przywrócić łączność z północą; wycofać ugrupowanie za Sekwanę, nawet za cenę porzucenia armii północnych na ich los; albo bez zwłoki postawić rządowi pytanie o rozejm, by oszczędzić dalszych strat.
Weygand wybiera kontratak kleszczowy, ale zaczyna od zawieszenia instrukcji nr 12 Gamelina, by samemu ocenić sytuację. 21 maja leci na północ i spotyka się w z królem Leopoldem III, a potem z generałem Gastonem Billotte'em; odlatuje przed przybyciem Lorda Gorta, którego nie uprzedzono w porę. Jego plan w głównych zarysach powtarza plan Gamelina, z 3-dniowym opóźnieniem. W drodze powrotnej z konferencji, w nocy z 21 na 22 maja, samochód Billotte'a uderza w ciężarówkę w Locre; Billotte umiera 23 maja i potrzeba kilku dni, by na jego miejscu zatwierdzono generała Georges'a Blancharda. Koordynacja się rozpada, oczekiwany atak znad Sommy nie następuje, a wieczorem 25 maja Gort rezygnuje z ofensywy na południe i wycofuje się ku Dunkierce. Weygand, który od tej chwili uważa rozejm za nieunikniony, jako pierwszy domaga się go w czerwcu. Minister obrony narodowej w rządzie Pétaina do września 1940 roku, następnie delegat generalny w Afryce Północnej, zostaje aresztowany przez Niemców w listopadzie 1942 roku i internowany do maja 1945 roku, na końcu w zamku Itter. W 1948 roku uzyskuje umorzenie postępowania, a w 1965 roku umiera. Gamelin, aresztowany przez Vichy we wrześniu 1940 roku i sądzony w Riom w 1942 roku, zostaje wydany Niemcom w 1943 roku, przetrzymywany w pobliżu Buchenwaldu, potem w Itter, i uwolniony w maju 1945 roku; umiera w 1958 roku.
T03-025