, od 4 dni podsekretarz stanu, 9 czerwca odbywa pierwszą misję w Londynie. Reynaud wysyła go z naglącą prośbą: aby Churchill natychmiast rzucił do walki we Francji ostatnie dostępne eskadry myśliwców Hurricane. Weygand chciał odmówić mu samolotu; by móc polecieć, de Gaulle musiał odwołać się do Reynauda.
Spotyka Winstona Churchilla przy Downing Street 10 pod koniec popołudnia. To ich pierwsze bezpośrednie spotkanie: de Gaulle mówi poprawnie po angielsku, Churchill łamaną francuszczyzną. Francuz ocenia sytuację lepiej niż wielu w Paryżu: wie, że armia długo się nie utrzyma i że Reynaud się waha, osaczony przez zwolenników rozejmu.
Oficjalna misja – uzyskanie samolotów – ma niewielkie szanse powodzenia, bo Churchill chce zachować myśliwce do obrony Anglii. De Gaulle musi więc zdecydować o tonie: ograniczyć się do prośby Reynauda czy dyskretnie przygotować Churchilla na możliwość, że Francja będzie prowadzić wojnę inaczej – a nawet z innym rozmówcą niż obecny rząd.
De Gaulle postawił przede wszystkim na podwojenie misji: wspomniał Churchillowi o reducie bretońskiej i kontynuowaniu wojny z zamorskiego imperium, jednocześnie przekazując prośbę o samoloty, która nie została spełniona. Spotkanie zapadło obu mężczyznom w pamięć. Churchill zapisał w pamiętnikach swoje pierwsze wrażenie: „młoda, wysoka postać, niewzruszona i niezmącona”. Ta rozmowa zapoczątkowała relację, która miała stać się kluczowa – i burzliwa – dla Wolnej Francji. 9 dni później to właśnie w Londynie de Gaulle wygłosił swój Apel. 9 czerwca nie przyniósł ani jednego myśliwca Hurricane, ale wprowadził de Gaulle'a na brytyjską scenę dokładnie w chwili, gdy Francja się załamywała.
T04-009