, 57-letnia była nauczycielka, od 1929 roku stoi na czele organizacji , kobiecej formacji pomocniczej Gwardii Obywatelskiej (Suojeluskunta), samodzielnej od 9 września 1920 roku. Nazwa organizacji pochodzi od bohaterki „Opowieści chorążego Ståla” Johana Ludviga Runeberga (1848) – żony żołnierza, która szła za wojskiem, by opiekować się rannymi.
30 listopada 1939 roku atakuje Finlandię. Lotty natychmiast się mobilizują: opatrują rannych w szpitalach, żywią żołnierzy i ludność, obsadzają posterunki obserwacji lotniczej na szczytach dzwonnic, wież obserwacyjnych i skoczni narciarskich, zajmują się łącznością i pracą biurową. Przejmując te zadania, uwalniają dla frontu około 100 000 mężczyzn.
Od chwili powstania organizacji obowiązuje w niej zasada: lotty służą bez broni. Wojna wystawia ją na próbę. Obserwatorki na odległych posterunkach, pielęgniarki w szpitalach blisko frontu i kucharki w kantynach dzielą z żołnierzami ryzyko pod bombami, a Finlandii, krajowi o 3,7 mln mieszkańców stojącemu naprzeciw ZSRR, brakuje ludzi.
Luukkonen musi wyznaczyć kierunek: utrzymać służbę bez broni, nawet kosztem pozostawienia kobiet bez obrony; zezwolić w poszczególnych przypadkach na uzbrojenie najbardziej narażonych lott – w obronie przeciwlotniczej lub na posterunkach obserwacyjnych; albo dopuścić ochotniczki do walki.
Luukkonen utrzymała służbę bez broni: przez całą wojnę zimową lotty pozostały formacją pomocniczą, na froncie i na tyłach. W czasie konfliktu zginęły 63 lotty. W czerwcu 1940 roku przyznał Luukkonen Krzyż Wolności I klasy z mieczami; była pierwszą kobietą, która go otrzymała. W czasie wojny kontynuacyjnej organizacja liczyła ponad 230 000 członkiń, a zasada się utrzymała, z jednym wyjątkiem: w 1944 roku lotty-ochotniczki obsługiwały reflektory baterii przeciwlotniczej w Helsinkach, 14. baterii reflektorów – jedynej uzbrojonej jednostki kobiecej w historii wojskowości fińskiej. Po rozejmie z września 1944 roku Moskwa zażądała rozwiązania organizacji, które uznawała za faszystowskie; rozwiązano 23 listopada 1944 roku. Luukkonen, odsunięta na bok i zasypywana anonimowymi listami, zmarła na atak serca 27 października 1947 roku.
T02-013