Ustawa z maja 1939 roku wprowadziła pobór w czasie pokoju i wszyscy przeczuwają, że w razie wojny służba stanie się powszechna. Dla młodych mężczyzn kierujących się przekonaniami pacyfistycznymi, religijnymi lub moralnymi powołanie do wojska to dotkliwy problem sumienia.
Wielka Brytania, wyciągnąwszy wnioski z rozdarć lat 1914–1918, przewidziała ramy prawne: poborowy może wnioskować o uznanie za odmawiającego służby ze względów sumienia i stanąć przed lokalnym trybunałem, który decyduje, czy zwolnić go ze służby, przydzielić do zadań niebojowych, czy zobowiązać do pracy cywilnej na rzecz społeczeństwa. Trybunał może też odrzucić wniosek.
Taki krok naraża jednak na podejrzenie o tchórzostwo i społeczne potępienie, a kto odmawia służby wprost, naraża się na więzienie. Jesteś młodym poborowym, człowiekiem z zasadami, i musisz zdecydować, jak postąpisz, zanim otrzymasz wezwanie.
Możesz upomnieć się o status odmawiającego służby i stanąć przed trybunałem, ryzykując, że rówieśnicy źle cię ocenią; odmówić wszelkiej służby, ryzykując więzienie; albo przyjąć zwykłą służbę, przemilczając swoje wątpliwości, by się nie wyróżniać. Wybór wpłynie na twoje sumienie, reputację, a być może i wolność.
Wielu upomni się o status odmawiającego służby i stanie przed trybunałem: w ciągu całej wojny około 61 000 Brytyjczyków, w tym około tysiąca kobiet, zarejestruje się jako odmawiający służby ze względów sumienia. Według oficjalnego bilansu przedstawionego w Izbie Gmin w maju 1945 roku lokalne trybunały orzekną około 3 500 bezwarunkowych zwolnień (około 6%), blisko 29 000 wpisów warunkowych, z obowiązkiem pracy cywilnej w rolnictwie, górnictwie, służbach sanitarnych czy obronie przeciwlotniczej (blisko połowa) oraz około 14 600 przydziałów do służb niebojowych, takich jak czy rozminowywanie (około jedna czwarta); około 12 000 wniosków zostanie ostatecznie odrzuconych. Inne zestawienia mówią o 18 000 odrzuceń w pierwszej instancji, z których część zostanie zmieniona w postępowaniu odwoławczym. Brytyjski system, bardziej elastyczny niż w innych krajach, pozwoli pogodzić indywidualne przekonania z wysiłkiem narodu. Odmowa wprost groziła natomiast więzieniem: trafi do niego około 5 500 odmawiających. Sposób potraktowania sprzeciwu sumienia świadczy o demokracji, która stara się szanować sumienie nawet w czasie wojny.
T00-036