⚠ Ostrzeżenie

Treści drastyczne

Ten scenariusz dotyczy egzekucji lub masakry jeńców wojennych.

Możesz czytać dalej lub przejść do następnego scenariusza.

WWII Decisions Online · Łubianka – los 22 000 polskich jeńców
Filtruj według tematu: 19
Filtruj według miejsca 1031
Filtruj według miejsca:
Zobacz pełną listę
5 marca 1940
Łubianka, Moskwa
Ławrientij Beria, ludowy komisarz spraw wewnętrznych, szef sowieckiego NKWD

Łubianka – los 22 000 polskich jeńców

, 41 lat, kieruje od 1938 roku NKWD, sowiecką policją polityczną. Gruzin jak Stalin, metodyczny organizator terroru, odziedziczył problem zrodzony z rozbioru Polski dokonanego wspólnie z Niemcami: w obozach NKWD tłoczą się dziesiątki tysięcy polskich jeńców.

Od sowieckiej inwazji we wrześniu 1939 roku obozy w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie przetrzymują oficerów zawodowych i rezerwy, policjantów, strażników granicznych, sędziów, lekarzy, profesorów, księży – trzon polskich elit. W sumie około 22 000 ludzi. Wyłączeni z wymiany jeńców, w większości odmawiają wyrzeczenia się Polski i pozostają w oczach Moskwy niepoprawnymi „kontrrewolucjonistami”.

Ci ludzie to koszt, ryzyko buntu i zalążek przyszłej, wrogiej armii polskiej. W ramach doktryny stalinowskiej, która traktuje przynależność klasową i narodową jako zagrożenie do wyeliminowania, ich los zależy od notatki, którą Beria ma sporządzić dla Politbiura.

Na jego biurku na Łubiance leży projekt, który czeka na podpis, zanim trafi do Stalina.

Łubianka, Moskwa, 5 marca 1940, jesteś Berią: co zaproponować w sprawie około 22 000 polskich jeńców?

Europa🇷🇺 SUNajważniejszeZbrodnie wojenneWywiadOś

Dowiedz się więcej o tym wydarzeniu

📄 Artykuły Wyszukiwarka Google 🖼 Obrazy Google Grafika ▶ Filmy Google Wideo 📍 Mapa Mapy Google
Zobacz pełną listę
T03-082

Zgłoś błąd

Zauważyłeś błąd na tej stronie? Daj nam znać — poprawimy go.

Odnośnik do strony: