W chaosie klęski belgijscy i francuscy piloci oraz załogi pozostają bez zajęcia, a ich lotnictwo jest rozproszone lub zniszczone. Niektórzy, nie godząc się z porażką, myślą o dotarciu do Anglii, by walczyć dalej w szeregach RAF lub wolnych sił powietrznych – właśnie wtedy, gdy bitwa o Anglię będzie wymagać każdego dostępnego pilota.
Dla ciebie, pilota, wybór jest ciężki. Możesz dotrzeć do Anglii wszelkimi sposobami (uprowadzony samolot, statek, szlak przez Hiszpanię), by wstąpić do RAF, za cenę piętna dezertera w oczach Vichy i niebezpiecznej podróży. Możesz zostać w kraju lub w Afryce Północnej pod władzą Vichy, z dyscypliny lub ostrożności. Albo poczekać na wyjaśnienie sytuacji, zanim się zaangażujesz.
Wstąpić do wolnego lotnictwa to kontynuować wojnę w rodzaju broni, który wówczas przesądza o losach wojny, ale zerwać z krajem i przełożonymi; zostać to być posłusznym, ale zrezygnować z walki. RAF dotkliwie brakuje pilotów do bitwy, która właśnie się zaczyna. Jaką decyzję podejmiesz?
Nieliczni, ale zdeterminowani lotnicy docierają do Anglii i wstępują do RAF oraz wolnego lotnictwa: piloci belgijscy, francuscy, a także polscy, czescy i innych okupowanych narodów trafiają do RAF i już latem 1940 roku uczestniczą w bitwie o Anglię, w której brak pilotów jest krytyczny. Zagraniczne dywizjony (w tym słynne jednostki polskie) odegrają w niej istotną rolę. Po stronie belgijskiej lotnicy wchodzą do RAF, a później do belgijskich dywizjonów; po stronie francuskiej to początki Wolnych Francuskich Sił Powietrznych. Te indywidualne i ryzykowne decyzje (Vichy uważa ich za dezerterów) zasilają wysiłek aliantów w decydującym momencie i dają początek legendzie pilotów Wolnej Francji i Wolnej Belgii.
T04-120