Pod koniec 1937 i w 1938 roku armie japońskie zajmują wielkie chińskie miasta nadbrzeżne. Szanghaj, a potem Kanton i Nankin padają, a wraz z nimi przemysłowe serce kraju: przędzalnie, huty stali, warsztaty mechaniczne. Bez tych fabryk Chiny nie będą już mogły produkować ani broni, ani sprzętu.
Rozpoczyna się wielki demontaż. Setki przedsiębiorstw są pakowane w skrzynie, by dotrzeć do zachodnich prowincji, ku Chongqing i Syczuanowi. Ale górskich dróg jest niewiele, a te nieliczne są zniszczone, rzeki bywają kapryśne, a japońskie lotnictwo panuje w powietrzu.
Decydenci muszą rozstrzygnąć: którędy przewieźć ten przemysłowy skarb i czy należy ratować wszystko, czy pogodzić się z bolesnymi wyborami?
Większość wyposażenia zostaje ewakuowana drogą wodną, w górę Jangcy przez wąwozy aż do Chongqing – na dystansie ponad 1 000 km. Towarzystwa żeglugowe, w tym kompania Minsheng należąca do , organizują przewóz tysięcy ton maszyn mimo bombardowań. Mimo realnych strat ta przemysłowa przeprowadzka pozwala Chinom utrzymać produkcję wojenną w głębi kraju do 1945 roku.
T00-066