WWII Decisions Online · Święte Oficjum wobec państwowej „eutanazji”
Filtruj według tematu: 19
Filtruj według miejsca 1031
Filtruj według miejsca:
Zobacz pełną listę
Hierarchia Kościoła rzymskokatolickiego (Święte Oficjum) za pontyfikatu Piusa XII

Święte Oficjum wobec państwowej „eutanazji”

Jesienią 1940 roku Kongregacja Świętego Oficjum, strażniczka doktryny katolickiej, staje przed pytaniem, którego nie może już unikać. Od lata 1939 roku Rzesza w tajemnicy realizuje program, który historycy nazwą Aktion T4, od berlińskiego adresu jego centrali, Tiergartenstraße 4.

Pod pozorem „śmierci z litości” lekarze badają akta internowanych pacjentów – chorych psychicznie, niepełnosprawnych, dzieci – i wskazują tych, których należy zgładzić. W kraju krążą pogłoski: rodziny otrzymują niespodziewane urny, akty zgonu podają nieprawdopodobne przyczyny, nad niektórymi zakładami unosi się podejrzany dym. Kilku niemieckich biskupów, zwłaszcza głosem konferencji w Fuldzie, już dyskretnie zaprotestowało w kancelarii Rzeszy, lecz nie otrzymało pisemnej odpowiedzi zobowiązującej do wstrzymania programu.

Stolica Apostolska pod kierownictwem Piusa XII od miesięcy negocjuje z reżimem, który odmawia jakichkolwiek formalnych zobowiązań. Dyskretna dyplomacja niczego nie przyniosła. Publiczne oświadczenie Świętego Oficjum w sprawie dopuszczalności zabijania niewinnego z powodu wad fizycznych lub umysłowych wprost przeciwstawiłoby Stolicę Apostolską Berlinowi – w chwili, gdy Kościół w Niemczech pozostaje narażony na ciosy. Milczenie przedłużyłoby może bezpieczeństwo instytucjonalne, ale zostawiłoby pole doktrynalne puste. Pytanie staje przed Rzymem.

Watykan, grudzień 1940, na czele Świętego Oficjum: jak zareagować na państwową „eutanazję” Rzeszy?

Europa🇻🇦 VAZbrodnie wojennePolityka

Dowiedz się więcej o tym wydarzeniu

📄 Artykuły Wyszukiwarka Google 🖼 Obrazy Google Grafika ▶ Filmy Google Wideo 📍 Mapa Mapy Google
Zobacz pełną listę
T06-025

Zgłoś błąd

Zauważyłeś błąd na tej stronie? Daj nam znać — poprawimy go.

Odnośnik do strony: