Komodor kieruje Dowództwem Operacji Połączonych od października 1941 roku, a straty Royal Air Force nie dają mu spokoju. Każdej nocy załogi bombowców wracają przetrzebione: nowy niemiecki radar naprowadza nocne myśliwce i baterie artylerii przeciwlotniczej z niespotykaną dotąd precyzją. Naukowcy RAF nie znają ani jego częstotliwości, ani sposobu skanowania. Rozpoznanie lotnicze zlokalizowało pojedynczy egzemplarz na klifie w , kilka kilometrów na północ od Hawru – postawiony tam niemal na wyciągnięcie ręki, w kraju pod okupacją.
Mountbatten rozważa 3 drogi. Może rozkazać garstce spadochroniarzy zeskoczyć nocą na , zdemontować najważniejsze podzespoły Würzburga, w miarę możliwości zabrać niemieckiego technika, a następnie wycofać się na plażę, skąd zabierze ich Royal Navy – zuchwały, ale rozplanowany co do sekundy wypad. Może też wybrać czyste zniszczenie: wysłać bombowce, by zrównały miejsce z ziemią i pozbawiły wroga tej instalacji, nie zdobywając żadnej tajemnicy. Albo zrezygnować: uznać ryzyko za nadmierne dla kompanii zrzuconej na terytorium okupowane, wystawionej na plaży smaganej wiatrami znad La Manche w środku zimy.
Stawka wykracza poza prestiż Dowództwa Operacji Połączonych. Jeśli rajd się powiedzie, brytyjscy inżynierowie wreszcie przenikną logikę Würzburga i będą mogli opracować środki zaradcze, zdolne uratować setki załóg. Jeśli się nie powiedzie, wróg zrozumie, że jego sekrety budzą zainteresowanie, i wzmocni wszystkie swoje stanowiska radarowe.
W nocy z 27 na 28 lutego 1942 roku major i jego kompania zeskakują na spadochronach nad , zdobywają najważniejsze podzespoły Würzburga i niemieckiego operatora radaru, po czym zostają ewakuowani przez Royal Navy. Zdobycz pozwala naukowcom profesora R. V. Jonesa przeniknąć logikę radaru i opracować decydujące środki zaradcze, które zmniejszą straty Bomber Command. Operacja Biting staje się wzorem dla Dowództwa Operacji Połączonych.
T10-054