, premier Finlandii, przybywa do Moskwy 7 marca 1940 roku wraz ze swoją delegacją – , , – na ostatnią rundę negocjacji w sprawie zakończenia wojny zimowej. Walki trwają od ponad 3 miesięcy.
Warunki sowieckie zaostrzają się z godziny na godzinę, podsycane przełamaniami pod Lähde i bliskim zdobyciem Wyborga. 11 marca Mołotow przedstawia swoją ostateczną wersję: cesja Przesmyku Karelskiego, Wyborga, Sortavali, północnych brzegów jeziora Ładoga, ziem Salla–Kuusamo oraz 30-letnia dzierżawa Hanko. Razem: 35 000 km² (11% terytorium) i 422 000 uchodźców do ewakuacji.
Ryti konsultuje się z Helsinkami telefonicznie. Marszałek Mannerheim potwierdza, że armia nie utrzyma się 15 dni dłużej. Prezydent Kallio i Mannerheim są zgodni: trzeba podpisać. Rytiemu pozostaje ustalić formę podpisu i publiczną postawę Finlandii.
Posiedzenie zaplanowano na godzinę 23.00 12 marca. Delegacja wchodzi do sali na Kremlu, nie wiedząc, czy Moskwa nie zażąda w ostatniej chwili tajnego protokołu podobnego do tego z paktu Ribbentrop–Mołotow.
Ryti podpisał traktat, dołączając do niego publiczną deklarację, że Finlandia pozostaje wolna i niepodległa. O 23.00 12 marca podpisano traktat pokojowy; nie dołączono żadnego tajnego protokołu. Komunikat fiński głosił: „Finlandia zachowuje niepodległość, ustrój, honor”. Pokój wszedł w życie 13 marca o 11.00 (czasu helsińskiego). Bilans: 25 904 zabitych Finów, 131 476 zabitych Sowietów (dane po 1991 roku). Finlandia przetrwała jako państwo niepodległe – zjawisko wyjątkowe w Europie Środkowej i Wschodniej w latach 1939–1945. Mannerheim wrócił do Helsinek 14 marca, witany owacyjnie przez 200 000 osób. Tanner opowiadał się za zbliżeniem ze Szwecją i Wielką Brytanią; Ryti – za zbliżeniem z Niemcami, które miało się urzeczywistnić w wojnie kontynuacyjnej (czerwiec 1941). Ryti został prezydentem republiki w grudniu 1940 roku. Pokój moskiewski pozostał dla Finlandii traumą, ale też mitem odporności – Talvisotahenki („duch wojny zimowej”).
T03-001