1 stycznia 1940 roku z kwatery głównej w Mikkeli Mannerheim ogłasza Rozkaz dzienny do fińskich Sił Zbrojnych – tekst, który sam pisze i który jest rozsyłany do jednostek bojowych oraz odczytywany na głos przez oficerów przed wszystkimi żołnierzami frontu. Skandynawska tradycja wojskowa nakazuje, by w każdy Nowy Rok naczelny wódz zwracał się w ten sposób na piśmie do swoich żołnierzy.
Tego 1 stycznia Finlandia stawia opór ZSRR od 33 dni. Suomussalmi zostało odbite, Tolvajärvi było sukcesem, a pod Raate sowieckie oddziały są bliskie zniszczenia. W kwaterze głównej wiadomo, że Sowieci stracili już 40 000 ludzi. Mannerheim przeczuwa jednak, że po tej pierwszej serii zwycięstw nastąpi druga, masowa ofensywa sowiecka, bo Timoszenko już przygotowuje reorganizację. Trzeba więc podtrzymać morale, nie karmiąc fałszywej euforii.
Przygotowano 3 wersje tekstu. Pierwsza, krótka, licząca 250 słów, ma otwarcie propagandowy charakter i w całości skupia się na zwycięstwach. Druga, średnia, licząca 600 słów, ma być wyważona. Trzecia, długa, licząca 1 100 słów, przyjmuje rejestr historyczny i patriotyczny.
Mannerheim musi zdecydować, którą z nich wybrać.
Mannerheim wybiera wersję długą, historyczną i patriotyczną. Rozkaz dzienny z 1 stycznia 1940 roku jest najdłuższym w całym okresie jego dowodzenia. Kluczowy fragment: „Żołnierze fińscy! Wojna, którą prowadzimy, jest sprawiedliwa. Walczymy o nasze prawo do istnienia jako wolny naród w naszej ojczyźnie. (...) Pokazaliście, że żołnierz fiński potrafi walczyć – i że potrafi zwyciężać. Świat patrzy na nasz kraj ze zdumieniem i podziwem. (...) Ale próba jeszcze się nie skończyła. Przygotujcie się na walkę jeszcze cięższą. Finlandia musi wytrwać.” Rozpowszechnianie: 350 000 egzemplarzy rozdanych na froncie w ciągu 48 godzin przez wojskowe służby pocztowe. Odczytanie na głos przez oficerów rankiem 2 stycznia we wszystkich jednostkach. Wpływ na morale: potwierdzony raportami Wojskowej Służby Psychologicznej – wzrost mierzonego morale o 23%. Tekst zostaje też opublikowany w fińskiej prasie cywilnej i przetłumaczony na 14 języków przez fińską Służbę Propagandy Zagranicznej – rozpowszechniono go we wszystkich zachodnich demokracjach. Francja, Wielka Brytania i Stany Zjednoczone cytują go w prasie. Należy do najbardziej udanych tekstów propagandowych wojny zimowej. Mannerheim powtórzy to przedsięwzięcie co 1 stycznia: w 1941, 1942, 1943 i 1944 roku. Jego ostatnim komunikatem wojskowym jest rozkaz zawieszenia broni z 19 września 1944 roku.
T02-052