W lutym 1942 roku dostajesz w Wielkiej Brytanii powołanie do wojska i odmawiasz noszenia broni. Według prawa jesteś osobą odmawiającą służby z powodów sumienia, a twoją sprawą zajmuje się , lokalny trybunał podlegający Ministry of Labour, a nie armii. Przed 3 lub 4 sędziami musisz przedstawić swoje motywy – religijne, polityczne lub moralne – i pogodzić się z tym, że to oni rozstrzygną.
Nad tą sceną ciąży wspomnienie Wielkiej Wojny. W latach 1916–1918 z odmawiającymi służby obchodzono się brutalnie, wielu wtrącono do więzień, a niektórych wbrew ich woli wysłano na front. Nowa ustawa z 1939 roku ma być bardziej humanitarna: przewiduje bezwarunkowe zwolnienie, skierowanie do pracy cywilnej o znaczeniu państwowym albo wcielenie do jednostek bez broni.
Trybunały jednak działają nierówno w różnych miastach, a źle sformułowana odmowa może zaprowadzić do celi. Twoja odpowiedź zaważy zarówno na twoim sumieniu, jak i na twojej wolności.
Musisz zdecydować, co przedstawisz sędziom: przyjąć służbę niebojową – noszowy w , rozminowywanie, obrona cywilna – by służyć, nie zabijając; poprosić o skierowanie do pracy cywilnej o znaczeniu państwowym, w rolnictwie lub w kopalniach, z dala od wszelkich struktur wojskowych; albo odmówić jakiegokolwiek udziału w imię samego sumienia, ryzykując wyrok więzienia.
W czasie wojny o status osoby odmawiającej służby z powodów sumienia ubiega się w Wielkiej Brytanii blisko 60 000 mężczyzn i około 1 000 kobiet – ruch znacznie szerszy i lepiej traktowany niż w latach 1916–1918. Lokalne trybunały, działające pod egidą Ministry of Labour, okazują się na ogół bardziej tolerancyjne: bezwarunkowe zwolnienie zdarza się rzadko, ale około trzech czwartych wnioskodawców zostaje skierowanych do pracy o znaczeniu państwowym lub do funkcji bez broni – w rolnictwie, w kopalniach, jako noszowi, w służbie sanitarnej, na przykład w , albo w , wykonującym zadania logistyczne. Najczęstszą drogą jest wpis warunkowy z obowiązkiem pracy cywilnej o znaczeniu państwowym: według oficjalnego bilansu z maja 1945 roku obowiązek ten obejmuje prawie 28 600 mężczyzn, wobec około 14 600 skierowanych do funkcji niebojowych, a około 12 000 wniosków zostaje odrzuconych. Odsetek odrzuceń bardzo różni się w zależności od trybunału. Około 5 500 osób odmawiających służby mimo to trafia do więzienia, najczęściej „absolutyści”, którzy odrzucają wszelkie warunki narzucone przez trybunał, ale represje są znacznie łagodniejsze niż w czasie I wojny światowej.
T10-099